De naam van de edelsteen van deze maand, kwarts, komt ofwel van het Duits Quersch, dwerg of van het slavisch tvurdu, hard. Bergkristal, de doorzichtige variëteit was bij de Romeinen gekend onder de naam crystallus. De blauwe kleur van kwarts komt door verontreinigingen door de mineralen magnesioriebeckite en aëriniet.

De voornaamste eigenschappen kan je vinden door hier te klikken.

Eigenschappen
eigenschap	waarde	detail
Hardheid	7 (ijkingmineraal voor de schaal van Mohs)
Streepkleur	wit
Kleur	blauw
Transparantie	doorzichtig tot ondoorzichtig
Glans	glasglans
Splijting	onduidelijk,zwak
Breuk	oneven,schelpvormig
Dispersie	zwak
Breekbaarheid	breekbaar
Soortelijk gewicht	2.66
Kristalstelsel	trigonaal >> >	prismatisch, piramidaal
Breking	optisch eenassig positief >> >	nα  1.544  nβ  1.553  dubbelbreking 0.009  kritische hoek 40°49
Pleiochroïsme	geen tot zwak
Fluorescentie	geen
Andere Eigenschappen	>> >	Radioactiviteit geen Magnetisme diamagnetisch*, (-0.62)
Kent U bijkomende eigenschappen, of heeft U opmerkingen over de bestaande, mail ons dan hier.

Blauwe kwarts is eerder zeldzaam. Het wordt onder andere gevonden in Antequera, in de provincie Málaga in Spanje.

• 
  
  

  aanvoelen:

Theophrastus is de eerste die een boek geschreven heeft gewijd aan stenen (mineralen). De voornaamste bron van zijn leven is Diogenes Laërtius, een grieks schrijver uit de derde eeuw na Christus.

Theophrastus werd geboren in Eresus op het eiland Lesbos onder de naam Tyrtanios in circa 372 voor Christus. Hij studeerde eerst onder Leukippus en Plato en tenslotte onder Aristoteles. Hij werd door zijn vriend en leermeester Aristoteles in 322 voor Christus benoemd als zijn opvolger om de peripatetische school te leiden die door Aristoteles was gesticht. Aristoteles zou hem ook de naam Theophrastos (´Goddelijke Spreker´) gegeven hebben, omwille van zijn welsprekendheid. Hij stierf in circa 287 voor Christus.

Aristoteles was een van de voornaamste leerlingen van Plato (Aristobolos) in de Academie, de filosofische school die door Plato te Athene was opgericht. Later startte hij samen met Theophrastus een eigen school, het Lykeion (Lyceum). Om dat de lessen meestal plaatsgrepen in de wandelgangen (Peripathos), werd zij ook de peripathethische school genoemd. Vanaf 322 voor Christus zou Theophrastus de school leiden en tot zijn hoogste bloei brengen

Theophrastus zou gezegd hebben dat het kostbaarste dat een mens kan verkwisten, tijd is. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij zeer veel werken heeft geschreven. Van dit omvangrijk werk zijn echter slechts enkele werken bewaard. De belangrijkste daarvan zijn zijn standaardwerk over planten, een werk over verschillende karaktertypes bij de mensen en zijn werk over de mineralen, περι λιθον, over stenen.

Hij was de eerste die een systhematisch werk schreef over planten en over mineralen, en wordt daarom beschouwd als de grondlegger van de botanica en de mineralogie.

In περι λιθον, over de stenen, tracht Theophrastus de natuur van de stenen uit te leggen in het kader van de filosofie van Aristoteles.

Theophrastus had de basis gelegd voor de mineralogie. In zijn navolging zijn vele z.g. lapidaria geschreven. Onder andere Plinius de Oudere, Marbodus Redonensis (Marbode van Rennes), Arnoldus Villanovensis hebben mineralen beschreven in verschillende boeken. Het meest beroemde lapidarium is wel het ´De Mineralibus' van Albertus Magnus.